Anne

Her Bebek dogmadan 1 gün önce ALLAH’La konusur

Allahim dunyaya gidecegim ve orada ne yapacagim bilmiyorum

” “Ben senin icin bir melek yarattim; o seninle ilgilenecek”

“Allahim ben onlarin dilini bilmiyorum; onlarla nasil konusacagim iletisim kuracagim?

” “Senin icin yarattigim melek sana onlarin dilini ogretecektir”

 ”Allahim duydugugum kadariyla dunyada cok kotuluk varmis; onlarla nasil basa cikacagim?”

“Senin icin yarattigim melek seni cani pahasina kotuluklerden koruyacaktir merak etme”

 ”Allahim sana tekrar nasil donecegim?”

 ”Senin icin yarattigim melek bana nasil donecegini sana anlatacaktir”

Derken melekler gelir ve bebege dunyaya gitme zamani geldigini soylerler…. Melekler bebegi Allahin huzurundan alirken bebek son kez sorar.

 ”Allahim benim icin yarattigin melegin adi ne?”

“Adinin onemi yok ama sen ona ANNE diyeceksin”

İyileştiren sevgilere dair..

İyileştiren sevgilere dair Hangi ilaç iyi gelir yürek yarasına,
Hangi merhem tüm kırılmışlıklarını onarır,
Hangi silgiler siler söz sıyrıklarını?
Özlemenin şifası var mıdır?
Ya hasretin?

İyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın,
Özellikle de şimdi, bu yaşlarda.
Seni tüm zaaflarınla, hatalarınla kabul eden,
Tüm korkularınla bilen,
Hesapsızca ve sorgusuz,
Şartsız ve koşulsuz,
Bencilce olmayan,
?Benim?den önce senin olan,
Onaylamasa da kabul eden bir yumuşaklıkta,
Kalbinin içi kadar bir uzaklıkta,
Sonuçta değil süreçte iyi gelen,
İyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın.

Düşüncesi bile gülümseten,
Omuzlarındaki tüm yüklerinden seni azad eden,
Keder değil yaşama sevinci veren,
Tüm yaralarını kendi bile fark etmeden saran,
İyileştiren, iyi gelen sevgilere ihtiyacı var insanın.

Beklentileriyle yormayan, fazla soru sormayan,
Yanında sen gibi sen olduğun,
Tüm yanlış bildiklerini unuttuğun,
Hiçbir hesap yapmadığın, yapamadığın,
İyi gelen, iyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın.

Seni kalıplar içine sıkıştırmayan,
Tüm kayıp taraflarını bakışlarıyla bulduran,
En beceriksiz taraflarını,

Sevimli bir çocuğun yaramazlığı gibi görüp, Seni sevmeye daha da sarılan,
İyileştiren, iyi gelen sevgilere ihtiyacı var insanın.

İlgin…

kamer blog Kime: bana

ayrıntıları görüntüle

 15.09.2008

Yanıtla -

- www.klipmekani.com

4 ek — Tüm ekleri indir

CANLI Su.mp3 93K

Yürüt İndir Selcuk Kupcuk_Monaroza.MP3 5116K

Yürüt İndir Bab-i Esrar.mp3 5354K

 Yürüt İndir Alper – Onlar.mp3 5247K

 Yürüt İndir Yanıtla Yönlendir

 kamer blog adlı kişiyi sohbete davet et

Yardımların…

video ekleme anlatımı…

kamer blog  Kime: bana

ayrıntıları görüntüle 21.02.2008

Yanıtla

–
www.klipmekani.com

5 ek — Tüm ekleri indir (sıkıştırma hedefi:

Türkçe

)   Tüm resimleri görüntüle  

VİDEO EKLEME ANLATIMI.JPG 60K   Görüntüle   İndir

VİDEO EKLEME ANLATIM 2.bmp 253K   Görüntüle   İndir

VİDEO ANLATIM 3.bmp 82K   Görüntüle   İndir

VİDEO 4.bmp 255K   Görüntüle   İndir

v5.bmp 140K   Görüntüle   İndir

Sen…

Allah’ın selamı üzerine olsun…

Seninle dostluğumuz başlıyalı çok uzun bir süre olmamasına rağmen, yoğun bir gönül bağımız oldu.

 Ortak bir merakımız karşılaştırdı bizi.

 Bu arada yardımların için çok teşekkürler…

Şimdi de bir sorunum olsa, veya ilginç bir gelişme, senle paylaşmak rahatlatıyor beni. Senin de herşeyini bana anlatman, hayata dair iyi- kötü gelişmeleri söylemen, sitelerimizin ve msn şifrelerimizi bilmemizde mahzur görmemek çok hoş, özel sitende maceralarını takip etmek, günden güne gelişen ana siteni görmek büyük zevk…

Bu yazıyı gecenin bi yarısı yazıyorum. 

Tlf kulaklığıyla, birlikte dinlediğimiz (iyi şeyler duymak isterseniz) sloganlı radyo’yu dinliyorum, bir yanda yayla’da kendi ellerinle toplayıp sobanın altında kuruttuğun yayla çayını içiyorum.

Uykudan ölsek bile, sabahlara kadar, sanki kulaklığın biri sende biri bende gibi dinlediğimiz radyo programını, bir ara sevdiğim şarkıyı çaldırmanı,

 elimin ağrısı dayanılmaz olana kadar yazdığım msj’ları ( gerçi sen hep az bulurdun ama:(

bana …. deyişini, unutamam tabi ki… 

Empati yüzünden, yalnızlığını paylaşmak adına, zor anlarda bile konuşmalarımız…

Yıllar sonra gelmiş ikizler gibiyiz ,yada akraba gibi.

 beklentilerimiz, yaşadıklarımız ( az çok farklı olsa da) özlemlerimiz.

Sana ne diyeyim bilmem ki…

Ara da bir gidiyorsun ya, gerçi sebebin makul.

Yine de canımı acıtıyor gitmen, tam kendimi yokluğa alıştırmaya çalışıyorum, dönüyorsun. Yüreğim allak bullak oluyor.

Ama olsun, geliyorsun ya…

kıvırcık.

Neyse.

 Yazamam diyordum, belki devam ederim yada beğendiğim yazıları koyarım yine.

Allah’a emanet ol.

seni seviyorum.

DOSTUM…

dost’um beni hatırlasın…

 

Dostlar Beni Hatırlasın   Ben giderim adım kalır Dostlar beni hatırlasın.. Düğün olur bayram gelir Dostlar beni hatırlasın.. Can kafeste durmaz uçar Dünya bir han konan göçer Ay dolanır yıllar gecer Dostlar beni hatırlasın.. Can bedenden ayrılacak Tütmez baca yanmaz ocak Selam olsun kucak kucak Dostlar beni hatırlasın.. Ne gelsemdi ne giderdim Günden güne arttü derdim Garip kalır yerim yurdum Dostlar beni hatırlasın.. Açar solar türlü çiçek Kimler gülmüş kim gülecek Murad yalan ölüm gerçek Dostlar beni hatırlasın.. Gün ikindi akşam olur Gör ki başa neler gelir Veysel gider adı kalır Dostlar beni hatırlasın. Aşık Veysel Şatıroğlu

Hüzünlü gurbet…

Hüzünlü Gurbet

Beynim tipki bir sorular harmani,
Hislerim ölgün, cevaplarim sisli;
Gezer dururum yorgun ve avâre…
Sarmiş bir bugulu hüzün dört bir yani,
Kalbim annemin kalbi gibi hisli;
Her hâlim garipligime emâre…
Kulaklarimda hep bir gurbet şiiri,
Her nagmemde bir poyraz serinligi…
Düşüncem “veda” diyor bu yerlere.
Ülkemden ayrildigim günden beri,
Gömdüm sîneme sevinci, neş’eyi;
Hasretim şimdi o mavi günlere…
Gurbet yagiyor ufkuma muttasil,
Bu semâda hiçbir şimşek çakmiyor;
Aysbergler gibi sopsoguk sokaklar…
Insan, eşya ve varlik fasil fasil,
Irmaklar bize dogru akmiyor…
Ihtilâç içinde kalabaliklar.
Bu yerde kalbe ilhamlar inmiyor,
Kapali kapilari gökler-yerler…
Ve madde katiliginda her biri…
Burda rûha güzellikler sinmiyor,
Tüter gözümde o bizim bahçeler;
Nerde o yemyeşil bahar günleri?.
Dog ey işik dog gönlümün içinden!
Tasayla dolaştigim bu ellerde;
Bana rûhumun sırlarını duyur.!
Bir ses sun o eski bestelerinden,
Şu hüzünlü şafakta perde perde…
Açlıkla kıvranan rûhumu doyur..!

Kaynak: Sızıntı, Ağustos 1997

M. Fethullah Gülen

Değer vermek…

Meşhur piyanist Arthur Rubisnstein konserlerinden birinde

küçük bir kızın hatıra defterini imzalamakta tereddüt ediyormuş. Ellerinin çok yorulmuş olduğunu ileri sürerek, küçük kızı başından savmaya çalışmış.

 Kız, tereddüt etmeden şöyle demiş: “Ellerinizin ne kadar yorgun olduğunu biliyorum ama inanın benim ellerimde, sizinkiler kadar yorgun.”

Arthur Rubinstein anlayamamış ve nedenini sormuş küçük kıza; “Alkışlamaktan..” demiş küçük kız..

 ALINTIDIR

 Karşınızdaki size değer veriyorsa eğer, siz de ona değer vermekten hiç korkmayın