Ben; Bana ait olmadım hiç bir zaman..Nedensiz olmadı sevmelerim..
Ben
doğmadan çizilmişti belli ki kaderim..Çocukluğum bana aitmiydi?
Ağlamalarım
kendime mi düştüğüm de, acıyan canıma mi?
Yoksa düşerken yere,
dökülenleremiydi gözyaşlarım..?
İhanetlerim kendimemiydi, yoksa yanlış
yazıldığını düşündüğüm yanlışlıklara mı.?
Yeminlerim vardı minicik bir
yüreğim, de hiç bozmadığım..
Canımda can olanlaraydı
adanmışlığım..
Şimdi sonbahar, demlenmiş bir hayatın son
demindeyim..
Sabahlara çıkmaya sözleşmem yok yaradanla..
Bir dua, bir iç
çekiş yüreğim de.. Yarın ki sabahların bana getirisine..
Nasıl, nerede,
olduğunu bilmediğim, son trenin, son vagonunda aklım..
Vereceğim bir nefeslik
can, nerede, nasıl olacağını bilmeden..
Arkamda kalmayacak gözlerim..Ne
acıyan bir yürek,
ne seven bir kalp olacak benim için ağlayan..
Bedenimden
çıkınca son soluk; Bir martı özgürlünde
kavuşunca hak-ka bir dua kalacak
gökubbe de..
Bir de suretim, resimler de..
